تبلیغات
هیئت ورزش و جوانان روستای گنبذ - خواستگاری

هیئت ورزش و جوانان روستای گنبذ - خواستگاری

امر به ورزش امر به معروف است. (مقام معظم رهبری)

امر به ورزش امر به معروف است. (مقام معظم رهبری)

هیئت ورزش و جوانان روستای گنبذ - خواستگاری امر به ورزش امر به معروف است. (مقام معظم رهبری)

خواستـگاری رفته بودم یک شبی                                             با عجب شوقی   ,عجب   , تاب    و تبی

دختری بود از ,تبـار اردشیـر                                                     با سواد و , پولـدارو  ,سـربزیر

رفتـم آنجا هرچه دارم  ,    رو کنم                                             برفهـای عشق را  ,   پارو کنـم

تا که  باب   گفتـگوها    ,  باز شـد                                            اختلاف    عشق    و من   ,  آغاز   شد

گفتمش دانی که ثروت      بی بهاست                        نا امیدی از گشایشها  , خطـاست

زندگی   ,  با عشق   می سازیم  و آه                                    زیر   سقف     آسـمان   و   نور      ماه

زندگی عشق است , ما هم عاشقیم                                       مشکلاتش    ر ا    , طبیبی حـاذقیم

دخترک  لبخند  میزد     ,      بی      جواب                                 تا نشاید خواب من   ,  گردد   خراب

گفت این خوب است اما در کتاب                                              زندگی این روزها نان است و آب 

بهر معشوقت  , چه  چیز   آورده ای                                          شعر   ,  می دانم    ,   نکو    پرورده ای

من ندا دادم    , صفـا آورده ام                                                  یک النـگوی طلا   آورده ام

کوهی از عشق طلائی  با من است                                         هم زبانی , هم نوائی , با من است

هر چه می خواهی    ,   محبت     می دهم                              سکه ای هم     ,   با خجالت    می دهم

گفت   معشوقم   ,    به اکراه  و     به   ناز                                 سکه ات دانی شود ,  یک جوجه غاز

پیش چشمت   ,  ارزشم  خروار بود                                           یاد می آری     ؟        شروع    کار بود

حـال با این تحفه ها   ,  رفتی زیاد                                             با ر خود بربنـد  ,  رو  ,  عزت   زیاد

از تعجب    ,   شاخ من بیرون جهید                                            دیدگانم تیـره شد    ,    جائی     ندید

گفتمش جانا  ,  تو که لیـلی بودی   !                                          عاشق  مجنون خود  , مهدی  ,   بودی

گفت بودم , عقل من کامل نبود                                                  زندگی     ,  آن   روزها     ,   مشکل   نبود

زندگی با عشق   و روی باد   , نیست                                        حال دیگر  ,   دوره    فرهاد   ,  نیست

زندگی   در   جیب    ,    معنی    می شود                                  عشق محکوم است و دعوی می شود

عشق را کی می شود   در سفره چید     ؟                                  جای  مرغ   و  ماهی   و   چائی   , چشید

در میـان   خانه   باید     زیستن                                                  زیر سقف آسمان است جای من ؟

زندگی   راهی   دراز و مبهم است                                              بنز و  بی ام و  ,مسیرش را کم است

حال ماشین و اتم در زندگی است                                               پول   ,   فرمان    یکم     در زندگی است

گفتم از سعدی بیـاموز کار را                                                      مولوی   روشن کنـد , اسرار را

کار عشق و عاشقی فن آوریست                                               مردن باعشق   , نوعی زندگی است

گفت این بحث مسلمانیست  پیر                                                همچو   ابریشـم  ,    به تار خود , اسیر

من رهایم تا قیامت    ,    ای عزیز                                               تابع عقلم    نه  حکمت     ,    ای عزیز

مولوی و سعدی و اسرار کیست                                                 صحبت تکنولوژی در زندگی است

فصل عشق و لیلی و مجنون , گذشت                                         فصل   فرهاد   و سر    پرخون   ,   گذشت

فصل مارک است و ین و پوند و دلار                                              فصل ایرباس است و بوئینگ و قطار

با فریزر   ,    فصل از بین رفته است                                             سالهاست این اصل ازبین رفته است

در زمستان  , میوه بی اندازه   هست                                           سیب  و انگور  و ,   خیار تازه  ,  هست

گاز دیگر  ,  قلب آشپزخانه   نیست                                               مایکروفر آمد به بازار , گاز چیست  ؟

حـال    دیگر    ,      کامپیوتر    آمده                                              فیبر نوری    ,    دیسک   و لیزر    آمده

آه , اینترنت که محشر می کنـد                                                    معجزه     ,   مثل پیامبر     می کنـد

با مبایل و فکس دنیا کوچک است                                                  سر زمین آرزو ها  , کوچک است

یک قدم زین جا به هرجا راه نیست                                                ارتباطات نوین   ,    اشباح نیست

عصر دنیای مجازی  , پیش روست                                                مدتقی   ,  با  مدونا    ,       در گفتگوست

شوهر امل  , خسیس است و کثیف                                                شوهر   اینترنتی   دارم    ,    ردیف

دائماً   ,  شب تا سحر   ,  چت می کنم                                           گه خوشم ,  گاهی شکایت می کنم

او  تمام آرزوهـای من است                                                         پی ام اش دائم برایم روشن است

حال از پولت بگو گوشم به توست                                                  حرف بیزاری مزن   ,  روز نخست

از  زمین   و  باغ   و ,  ویلایت      بگو                                          پیش من   , از آرزوهـایت بگو

حرف بنز و  پورشه و جگوار نیست                                               حرفهایت  ,   لایق دلدار   ,    نیست

گفتمش فریاد   ,  من   پولم  کجاست                                            من زمین  و بنز  مقبولم , کجاست

مفلسی بیپاره ام   ,   دستم بگیـر                                                 اسکناسی نیست    ,   در  جیبم اسیر

جیب من از زیر سوراخ است عزیز                                                  کوخ هم در چشم من کاخ است عزیز

گفت   ,   پر حرفی مکن   ,   ای بیقرار                                            پول و ماشین و زمین    ,  بخشی  زکار

فرش و مبل و تخت هم درکار هست                                              آشپز  و  مستخدم سرکار   ,     هست

بهر مهرم    ,   چند میلیون   می دهی  ؟                                       دست در جیبت کجا  ,  کی می نهی؟

گفتمش   ,   بالا نشستی  , ای عـزیز                                           جام عشقم را شکستی  ,ای عـزیز

گفت جامت شیشه ای ناچیز بود                                                    آرکروک    گر بود      ,    بهتر    می نمود

جام عشقت را که می خواهد   ,  حمار ؟                                         جام   پیرکسی      بخر  ,  جایش   گزار

گفتمش دیگر سبک مغزی بس است                                               این تفکر کار عقل ناقص است

بر من بیچـاره کمتر   ,    خرده گیر                                                   دام خود    بردار   ,   از  مرغ   اسیر

گفته بودی  ,   بردباری کار توست                                                  شد فراموشت مگر   ,  روز نخست

وعده ها    دادی     ,    خرابم     ساختی                                       با کلک  , ما را  ,  به   تور   انداختی

دلبرم    ,    زین گفته    وحشتناک شد                                            جان شیرین ,تلخ چون تریاک شد

بستر     پیشـانیش      ,     مواج       بود    !                                   حکم من از دید او  ,  اخـراج بود

گفتمش جانان من پس چاره چیست                                              من که بیمارم   ,   طبیبی  جز تو     نیست

تو سلیمانی و من     ,    موری   ضعیف                                          لطف بنما  , کا ر ما را کن  ,  ردیف

عمق  چین  چهره اش     ,   شد     بیشتر                                      گفت شب بگذشت دیگر, بی خبر

گاه  رفتن   آمده    ,     هذیون    نگوی                                            با ر خود بنـد و  , کس دیگر   بجوی

من چنینم گر تو می خواهی چنان                                                  املی   در یاب     ,  گیر     آب    و نان

در میـان باغ رؤیا   ,   گم شوید                                                      دور از این عصر و از این مردم شوید

دلبری دریاب چون خود آس و پاس                                                  قصه گویید از بهشت  و  باغ یاس

گفت و درب خانه را کوبید سخت                                                    از من بدبخت گوئی رفت بخت

دخترک    , فریاد زد     ,    ناشاد    رفت                                          دودمان عقل من    ,     بر باد   رفت

با خودم گفتم که دلبر    ,  بگـذرد                                                   رفت شاید بهر من    ,   چای آورد

عاقبت    در  باز    شد   ,    یارم    رسید                                       چشم من   ,  آثاری از چایی  ندید

غافلی   بودم   ,   دلم  مغلوب   بود                                              دست دلبر  یک عدد جاروب بود

پیشم آمد  ,    پر تمنـا   , سر به زیر                                              گفت من هم هدیه ای دارم بگیر

بر ملاجم کوفت یک جاروی ناب                                                     ناگهـان برخواستم از رختخواب

دیدم از شرمندگی  , جایم تر است                                               سینی چایی   ,  به دست دلبر   است

گفت هذیون گفته ای شب تا سحر                                                حال این چایی   بخور , تشریف ببر

گفتمش دیشب    ,  چه   وحشتناک بود                                        دلبری    بود    و عجب     ,   بیباک    بود

هر چه از عشق و محبت   ,  می شنید                                          مال دنیا را  ,   به رویـم می کشید

تا نکارم حرف یک دلبر شنید                                                        چون سپندی از دل آتش   , جهید

سینی چایش   ,  رهـا کرد از هوا                                                  من تمامم سوخت    ,   از سر تا به پا

گفت دور از من جنایت می کنی                                                  از کس دیگر   ,  حکایت می کنی  ؟

باز دیشب خواب دلبر دیده ای  ؟                                                  قد بلندی چون   ,صنوبر دیده ای

بعد از این خوابت پریشان می کنم                                               خرج منزل را   ,  دوچندان می کنم

صبح  ,   بیدارت کنم  ,   با پاره سنگ                                           بسترت را می کنم میدان جنگ

از  نهار   و    شام     ,  هرگز   دم  مزن                                        حرف مفت دوستت دارم , مزن

ساندویچ کوفت داری صبح و شام                                                از همان   عشق   مجازی   گیر   ,  کام

بعد از این   , کلاً رهایت می کنـم                                                مرگ موش اندر غذایت می کنم

خانه ام لرزید  ,  زین تهـدید شوم                                                 دم فرو بستم    ,   ز دست   آبروم

من نمی دانم مر ا تقصیر چیست   ؟                                            خواب دیدن مایه شرمندگی است

کاش اینجا   ,   کار   ,   پایان می گرفت   !                                    گفته هایم   ,  رنگ نسیان می گرفت

دلبرم کفشی خوش آب و رنگ داشت                                           پاشنه ای میخی ,  مثال سنگ داشت

آمدش  با کفش و  ,   جارویی   درشت                                        بر سرم می کوفت جارو کفش و مشت

کفشهـا  زیر     بغل      ,     جستیم زود                                      با   سری      بشکسته   و  ,   چشمی   کبود

الغرض این را بگویم   , ای جناب                                              زن خطرناک است اگر بینی به خواب

با ر الهی       ,     جان   ما    ,   محفوظ دا                              بار دیگر   ,    مهدیت     ,       پیروز دار



تاریخ : شنبه 6 دی 1393 | 09:14 ب.ظ | نویسنده : حسن صالحی | نظرات
.: Weblog Themes By Slide Skin:.