تبلیغات
هیئت ورزش و جوانان روستای گنبذ - چه شوری و شعوری؟

هیئت ورزش و جوانان روستای گنبذ - چه شوری و شعوری؟

امر به ورزش امر به معروف است. (مقام معظم رهبری)

امر به ورزش امر به معروف است. (مقام معظم رهبری)

هیئت ورزش و جوانان روستای گنبذ - چه شوری و شعوری؟ امر به ورزش امر به معروف است. (مقام معظم رهبری)

همه ساله مشتاقان و دوست داران اهل بیت عصمت و طهارت بویژه عاشقان اباعبدا.. الحسین (ع) لحظه شماری می کنند تا ماه محرم فرا برسد و بنا به سنت دیرینه و احساس درونی شان برپاکننده مراسم عزاداری باشکوه تر از گذشته باشند که نمایانگر شور و شعورشان باشد و پس از روزها عزاداری در ماتم امام حسین (ع) در کنار شوری که بپا می شود بر شعورشان نیز بیفزایند.

امسال قبل از رسیدن ماه محرم متفاوت تر از گذشته و با حرکتی  نو , دوستان به خواست مسئولین فرهنگ دوست دیار جنبذ نظرات بسیار خوبی در خصوص نحوه برگزاری مراسم و پربار تر شدن آن ارائه نمودند و انتطار آن می رفت شاهد تحرکات بهتر و مفیدتری نسبت به سالیان گذشته در فضای روستا باشیم که تا حدودی هم اینگونه شد .

ضمن تقدیر از برگزار کنندگان مراسم زیارت عاشورای صبح عاشورا , نمایشگاه عکس مهر محرم و دیگر برنامه هایی که توانست مخاطبان خوبی را جذب نماید , آنچه انتظار دوستان بود و پیش تر نیز عنوان شده بود پرداختن به اصل محرم ,فلسفه و  سنگ بنای قیام حسینی بود که به لحاظ عدم توجه جدی مسئولین به تهیه ابزار مناسب آن چندان توفیقی به همراه نداشت .

همه ساله در ایام محرم جوانان بسیاری از نقاط مختلف خود را به روستا و زادگاهشان می رسانند تا این مراسم را نزد خانواده و در موطن خود انجام دهند ( و بنا به اعتراف اکثر جوانان تنها زمانی است که نمی توان در غربت ماند و شاهد این مراسم در دیاری غیر از وطن بود) اما آنچه امسال بیشتر از گذشته مشهود بود عدم وجود برنامه ای برای جذب جوانان به مفاهیم و معارف محرم و قیام امام حسین (ع) بود و این ضعف بزرگی است که تمامی تحرکات کوچکی که در گوشه و کنار و با عنوان کار فرهنگی انجام شده است را خنثی می نماید.

عدم دعوت از واعظین و ذاکرین صاحب سبک و سخنور که کلام نافذ و فن سخنوریشان بتوانند جوانان را جذب نماید و حتی حرف تازه ای برای دیگر مخاطبان (کهنسالان) داشته باشد محرم امسال را بیشتر شبیه مهمانی کرده بود که گاه حوصله مهمان و گاه میزبان از بیهوده و گزافه گویی های تنها و تنها مدعی این میدان سر می رفت و نه تنها حاذبه ای نداشت که دافعه اش بسیار بیشتر بود و این مسئله ای است که دوستان بسیاری , قبل از محرم و در قالب نظراتشان به عنوان دغدغه ای مهم از آن سخنها گفتند اما گوش مسئولین بدهکار نبود و نشد .

امسال بنا به گفته دوستانی که از حساب و کتاب رشته ای دارند حدود پنجاه میلیون تومان وجه رایج مملکتی را خیرین و دوستداران امام حسین (ع) درون دیگ های مسی و بر فراز آتشی سوزان پختند تا مگر هم خود و هم دیگرانی که از این حجم قابل توجه تناول کردند ذره ای بر شعور حسینی شان افزوده شود و در طول سال بعد و تا رسیدن محرمی دیگر به شرط حیات از معنویات محرم و پای منبر نشتن هایشان بهره ای در جهت خیر و خوبی به خلق و خدای خلق ببرند و به سبب آن  در روز موعود امام حسین (ع) از آتش سوزان برهاندشان و مصداق بارز دعای - اللهم الرزقنا شفاعه الحسین یوم الورود - باشند اما آیا جز خوراک جسم و تن بهره ای دیگر هم بوده که نبرده اند. و ای کاش یک درصد از این مبلغ (حداکثر دو میلیون تومان) را نذر ذاکر و واعظی خبره می نمودند .

آری دوستان عزیز کاش نگاهی فراتر از پروراندن جسم و تن می بود تا در کنار این نذر های دیگی و آشی و حلیمی نذری هم برای ذاکر و واعظ و منبری می شد تا وقتی سر دیگ های نذری باز می شد دلخوش تر می بودیم که سفره ای را پهن خواهیم کرد که نشستگان بر آن , قبل سیر کردن شکم ,  دلی از معرفت حسین و فلسفه قیام حسین و مکتب حسین پر کرده اند نه آنکه به لطف قوه دافعه واعظ محترم سر در گوش یکدیگر و در کوچه و صحن مسجد و صد البته درون مسجد گاه لطیفه گفتند و گاه ..... و اینک نیز نه تنها خبری از حض و بهره معنوی نبوده و تا خرخره خواهند خورد و منتظر تا وعده بعدی که باشد و بیایند بخورند و بروند که میزبان از بابت ماندن محتوی دیگ حرص نخورد و دعایی به جانشان کند که خدا خیرشان دهد که آمدند و خوردند و الا با این دیگ پر چه می شد می کرد.

شاید دوستان زیادی شاهد این حرکت تکراری در همین دهه محرم امسال بوده اند که خود گواه مطلب بالا و بسیاری مطالب ناگفته ایست که مسئولین بدان پاسخ خواهند گفت ؟!!!!!

حرکتی بسیار هماهنگ و تمرین شده ;

دوستان به خاطر دارند به محض اینکه روحانی مکرم و معزز از پله های منبر سرازیر می شدند خیل مشتاقان با چه سرعتی و چه وسعتی (عمدتا جوانان) روانه مسجد می شدند و به شکلی باورنکردنی صفوف منظمی را تشکیل می دادند تا دوستان عزیز میزبان در راه ادای نذرشان دچار دردسر نشوند.

عزیزان فرهنگ دوست و مدعی فرهنگ مداری , این داستان غم انگیزی  است که همه ساله تکرار شده و امسال بسی پر سوز و گدازتر . و این جوانان و نوجوانان به خودی خود تقصیری نداشته و ندارند و این مسولین و تصمیم گیران هستند که با انتخاب نادرست شان نتوانسته اند خوراک فکری بهتری برای جوانان ما فراهم نمایند و شاید هم  تمکن مالی مسئولین اجازه مانور به این عزیزان نداده است و شاید هم عدم توانایی شان در راستای اقناع خیرین و تشویق آنان به تغییر کاربری همان دو درصد ناقابل از نذوراتشان باعث گردیده است به چیزی کمتر از هیچ قناعت کنند که نتیجه همانی است که شاهدش بوده ایم.(از کوزه , همان برون تراود که در اوست) به هر حال کم کاری مسولین واضح و مبرهن است اما  چنانچه دغدغه ای بیش از نان , سفره , آش , شله و حلیم  برای قشر جوان و نوجوان در ایام ماه محرم و صفر و رمضان داریم فعال تر از همیشه و فراتر از حرف و نظر کاری بکنیم که قابلیت عملیاتی شدن داشته باشد و در جهت اجرایی شدن آن بکوشیم تا سال بعد افسوسی بزرگ تر نداشته باشم که سال به سال دریغ از پارسال.

هنر و تخصص مسئولین در طی این سالها به وضوح ظهور و بروز نموده است و انتظار از آنان همانی است که تا کنون شاهدش بوده ایم و عملی شده است ,  پس اگر به وضع موجود همانند متولیان و مسئولین قانع ایم که هیچ و الا از همین الان آستین همت بالا بزنیم که برای فرهنگ سازی فردا هم دیر است .




طبقه بندی: فرهنگی، 

تاریخ : یکشنبه 25 آبان 1393 | 12:29 ق.ظ | نویسنده : کاظم علیزاده | نظرات
.: Weblog Themes By Slide Skin:.